7 Temmuz 2011 Perşembe

Sıçmak Evrensel Bir Komedidir

İnsanlar sadece sıçtığında terliyorlar.

Mecaz veya gerçek, farketmez. Terlediğimiz her an sıçıyoruz.

Sokaktayken, nem %60lara vurduğunda her yerin sucuk gibi olduğunda sıçıyorsun. Bunu kim inkar edebilir ki?

Anal seks yapmayı seven kızlar domatesi kabuksuz yer diye düşünürken tanıdığım bir kızın domates yerken kabuklarını ayıklamaya başlaması beni terletiyor, psikolojik olarak sıçıyorum. Hele bunu dile getirdiysem... Ötesi yok, sıçtım.

Durum sadece o an yaşadığın psikolojiden ibaret. Ikınmak gibi değil mi zaten hayat? Zorlayıp basur olmaktan başka bir şey yapamamış insanlarla dolu değil mi çevremiz?

Yaptığı bir hatadan sonra "sıçtık" demeyen bir insana ben hala rastlamadım, rastladıysam da görmezden geldim.

Küfürle ilgili yıkılmaz kuralları olan küvez insanlarından olamadığımdan oldu bu sanırım. Küfür etmeyen insanlar hep silik geliyor bana. Noktalama işareti olarak "amına koyayım" diyenlerden olmayı seviyorum.

Son iki gündür uyuyamıyorum, hava çok sıcak ve ben terliyorum.

-demotivational poster area-

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder